نظر رهبر انقلاب در رابطه با آزاداندیشی طلاب و پرهیز از تکفیر افراد

روز گذشته خبری مبنی بر آمادگی حجت الاسلام نبویان برای مناظره با اسفندیار رحیم مشایی رئیس دفتر رئیس جمهور با شور و اشتیاق رسانه‌های تکفیری منتشر شد که بلافاصله شبکه ایران در خبری از آمادگی حجت الاسلام و المسلمین شریف زاده جهت مناظره با آقای نبویان پیرامون موضوع "مشایی" خبر داد.
 
به گزارش ابصارنیوز، هرچند تاکنون پاسخی به اعلام آمادگی شریف زاده داده نشده است، اما تقریبا همه کسانی که این روزها نسبت به این حاشیه ها دغدغه مند شده اند منتظر هستند تا آقای نبویان هم اعلام آمادگی کرده تا در محیطی کاملا علمی به این حاشیه پاسخ داده شود.
 
بی شک انجام این مناظره البته بدور از فضاهای سیاست زده بلکه از منظری علمی و کاملا تئوریک، هم مورد توصیه قبلی رهبر انقلاب است و هم رئیس جمهور در نشست خبری اخیر خود برای فراهم شدن چنین فضاهایی تاکید کرد.
 
آوردن بهانه هایی همچون اینکه آقای نبویان فقط با شخص مشایی مناظره خواهد کرد و از این قبیل موارد قطعا بهانه هایی برای فرار از یک عمل انجام شده است و بدون تردید مخاطبان نه تنها این بهانه ها را باور نکرده بلکه به قضاوت خواهند نشست.
 
آقای نبویان از شاگردان آیت الله مصباح یزدی است و حجت‌الاسلام بهمن شریف‌زاده نیز از اساتید اخلاق، عرفان، فلسفه اسلامی، تاریخ پژوه، مدیر سابق فصلنامه «کتاب نقد»، مدیر سابق حوزه علمیه مروی به مدت ده سال، مدیر گروه اخلاق و عرفان پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی و دبیر همایش بررسی آسیب شناسی دینی در مدارس می‌باشد. که بر غنای این مناظره در صورت برگزاری می افزاید.
 
متاسفانه سایتها و رسانه هایی که با شور و شوق اولیه و بدون در نظر گرفتن امکان پاسخ از سوی مقابل مبادرت به انتشار این خبر کردند بعد از اعلام آمادگی حجت الاسلام شریف زاده تاکنون سکوت کرده اند. ابصارنیوز نه تنها برگزاری چنین نشستهایی را تشویق می کند بلکه برای روشنتر شدن فضای کنونی خواستار برگزاری حتی مناظره بین مشایی و آیت الله مصباح یزدی است، که سابقه مناظره با افرادی همچون سروش را نیز دارا می باشند.
 
اما نگاهی به سخنان مقام معظم رهبری در رابطه با موضوع آزاداندیشی هم در حوزه و هم در دانشگاه و توصیه های اکید ایشان برای برپایی کرسی های آزاداندیشی و پرهیز از رمی و تکفیر دیگری نکته قابل توجهی است برای آنهایی که این روزها به جای بحث و گفتگوی علمی و مستند، به تکفیر و رمی روی آورده اند، و متاسفانه برخی از شخصیتهای موجه نیز اقدام به این کار می کنند؛ رهبر معظم انقلاب در این مورد در دیدار جمعى از اساتید، فضلا، مبلّغان و پژوهشگران حوزه‌هاى علمیه کشور به تاریخ (8/9/1386) می‌فرمایند:
 
"یکى از موضوعاتى که حتماً لازم است من عرض بکنم، مسئله‌ى آزاداندیشى است که در بعضى از صحبتهاى آقایان بود. چرا این کرسیهاى آزاداندیشى در قم تشکیل نمیشود؟ چه اشکالى دارد؟ حوزه‌هاى علمیه‌ى ما، همیشه مرکز و مهد آزاداندیشىِ علمى بوده و هنوز که هنوز است، ما افتخار میکنیم و نظیرش را نداریم در حوزه‌هاى درسىِ غیر حوزه‌ى علمیه، که شاگرد پاى درس به استاد اشکال کند، پرخاش کند و استاد از او استشمام دشمنى و غرض و مرض نکند. طلبه آزادانه اشکال میکند، هیچ ملاحظه‌ى استاد را هم نمیکند. استاد هم مطلقاً از این رنج نمیبرد و ناراحت نمیشود؛ این خیلى چیز مهمى است. خوب، این مال حوزه‌ى ماست. در حوزه‌هاى علمیه‌ى ما، بزرگانى وجود داشته‌اند که هم در فقه سلیقه‌ها و مناهج گوناگونى را میپیمودند، هم در برخى از مسائل اصولى‌تر؛ فیلسوف بود، عارف بود، فقیه بود، اینها در کنار هم زندگى میکردند، با هم کار میکردند؛ سابقه‌ى حوزه‌هاى ما اینجورى است. یکى، یک مبناى علمى داشت، دیگرى آن را قبول نداشت. اگر شرح حال بزرگان و علما را نگاه کنید، از این قبیل مشاهده میکنید.
 
مرحوم صاحب حدائق با مرحوم وحید بهبهانى، نقطه‌ى مقابل؛ هر دو در کربلا زندگى میکردند؛ معاصر، مباحثه هم میکردند با هم. یک شب در حرم مطهر سیدالشهدا (سلام‌اللَّه‌علیه) اینها سر یک مسئله‌اى شروع کردند بحث کردن، تا اذان صبح این دو نفر روحانى ایستاده - حالا وحید بهبهانى آنوقت نسبتاً جوان بوده، اما صاحب حدائق پیرمردى هم بوده - بحث کردند! مباحثه هم میکردند با هم، منازعه هم میکردند، اما هر دو هم بودند، هر دو هم درس میگفتند. من شنیدم که شاگردان وحید - که وحید تعصب شدیدى علیه اخباریها داشت - مثل صاحب ریاض و بعضى دیگر از شاگردان وحید، میرفتند درس صاحب حدائق هم شرکت میکردند! اینجورى بوده؛ ما تحمل را در حوزه باید بالا ببریم. خوب، یکى مشرب فلسفى دارد، یکى مشرب عرفانى دارد، یکى مشرب فقاهتى دارد، ممکن است همدیگر را هم قبول نداشته باشند. من چند ماه پیش از این، در مشهد گفتم که مرحوم آ شیخ مجتبى‌ قزوینى (رضوان‌اللَّه تعالى علیه) مشرب ضدیت با فلسفه‌ى حکمت متعالیه، مشرب ملاصدرا، داشت - ایشان شدید، در این جهت خیلى غلیظ بود - امام (رضوان اللَّه علیه) چکیده و زبده‌ى مکتب ملاصدراست؛ نه فقط در زمینه‌ى فلسفى‌اش، در زمینه‌ى عرفانى هم همینجور است. خوب، مرحوم آ شیخ مجتبى‌ نه فقط امام را قبول داشت، از امام ترویج میکرد تا وقتى زنده بود. ترویج هم از امام کرد؛ ایشان بلند شد از مشهد آمد قم، دیدن امام. مرحوم آ میرزا جواد آقاى تهرانى در مشهد جزو برگزیدگان و زبدگان همان مکتب بود، اما ایشان جبهه رفت. با تفسیر حمد امام که در تلویزیون پخش میشد، مخالف بودند؛ به خود من گفتند؛ هم ایشان، هم مرحوم آقاى مروارید، اما حمایت میکردند. از لحاظ مشرب و ممشا مخالف، اما از لحاظ تعامل سیاسى، اجتماعى، رفاقتى، با هم مأنوس؛ همدیگر را تحمل میکردند. در قم باید اینجورى باشد.
 
یک نفرى نظر فقهى میدهد، نظر شاذّى است. خیلى خوب، قبول ندارید، کرسى نظریه‌پردازى تشکیل بشود و مباحثه بشود؛ پنج نفر، ده نفر فاضل بیایند این نظر فقهى را رد کنند با استدلال؛ اشکال ندارد. نظر فلسفى‌اى داده میشود همینجور، نظر معارفى و کلامى‌اى داده میشود همینجور. مسئله‌ى تکفیر و رمى و این حرفها را بایستى از حوزه ورانداخت؛ آن هم در داخل حوزه نسبت به علماى برجسته و بزرگ؛ یک گوشه‌اى از حرفشان با نظر بنده‌ى حقیر مخالف است، بنده دهن باز کنم رمى کنم؛ نمیشود اینجورى، این را باید از خودِ داخل طلبه‌ها شروع کنید. این یک چیزى است که جز از طریق خودِ طلبه‌ها و تشکیل کرسیهاى مباحثه و مناظره و همان نهضت آزادفکرى و آزاداندیشى که عرض کردیم، ممکن نیست. این را عرف کنید در حوزه‌ى علمیه؛ در مجلات، در نوشته‌ها گفته شود. یک حرف فقهى یک نفر میزند، یک نفر رساله‌اى بنویسد در ردّ او؛ کسى او را قبول ندارد، رساله‌اى در ردّ او بنویسید. بنویسند، اشکال ندارد؛ با هم بحث علمى بکنند. بحث علمى به نظر من خوب است."
 
آیت الله مصباح‌یزدی چندی پیش در خصوص جریانی که آنرا انحرافی می‌خواند گفته بود : "متأسفانه تا کنون به صورت شیطنت آمیز برخورد کردند و بر برخی شخصیت ها هم تأثیر گذاشتند، اما با این حیله ها در برابر اراده الهی نمی توانند کاری را به ثمر برسانند و از این رو این آشغال ها هیچ کاری نمی توانند بکنند."
/ 0 نظر / 11 بازدید